JI BONA BÎRANÎNA RÊHEVAL (BÊRÎTAN) GULNAZ KARATAŞ
Gelekî ku xwe rêxistin neke, gelekî koleye. Zayendekî ku xwe rêxistin neke û birêve nebe jî kole ye. Bihizirin ku mekanîzmeya we ya parastinê heye. Zilamekî dixaze ji jinekî re bê mafiyê bike.
Ji bo xeyalkirina hin tiştan, divê pir ne hêsan be. Ji ber ku tevahî tiştên ku tu jiyan dikî, bi demê re tevlî maziyê dibe, mîna dîmenên rengên xwe winda kirî. Di hindek deman de jî jê diçin û tenê di hizirandinan de hûnadinên reş û spî dimînin. Belê ev e, îro tiştê ku ez jiyan dikim. Ji van tevan cudatir di hizrên min de dimenên ku reş û spî tê reng da wan.
Ji bona meha cotmehê li Botanê vegerandin, vegarandina li giyana xwe ye. Dema em li Botanê dinêrin, em li wê derê li dîroka xwe ya jin dinêrin, weke eynikekî derdekeve pêşberî me. Li ser vê axa pîroz ên ku landika mirovahiyê hejandî û li ber wê dest bi loroandina jiyanbûnek nû kir jin bû.
Ji bo Bîranîna rê heval Kurdê û Rotînda......
Ez Çawa Bilêvbikim Hesreta Azadiyê
Ez Wêneyeke Çawa Xêz Bikim
Ku Tê De Rengê Azadiyê Hebe
Naskirina min a ji hevalê Sabrî, di sala 2005’an de çêbû. Gelek aliyên wî yên milê rêxistinî, moral û kêfxweşiyê di kesayetiya xwe de dihewand û ev bû sedem ku em demeke dirêj bi hev re bibînin. Bi qasî salek em bi hev re man.
Ji bona bîranîna rêheval Xemgîn Amed (Zahit Özdemir)
Ez nizanim ji ber çi sedemê û çawa navê xwe kiribû Xemgîn. Lê min baş dît ku ew xwedî kesayeteke berovajiyê navê xwe bû. Ne Xemgîn, rûken û tim bi moral bû. Ew merivekî rûken, bi henek, zîrek û kedkar bû.
